Naar het seminarie

De ik-figuur in dit lied gaat zijn broer Adriaan, Arjaon op z’n Brabants, eens opzoeken op het seminarie (simmenaor). Daar wordt hij opgeleid tot priester. Eerst het klein-seminarie, daarna naar het groot- seminarie en als afsluiting volgt de priesterwijding. Maar het hele gezin gaat mee, ze willen allemaal wel eens zien en horen hoe onze Arjaon het maakt, daar op ’t simmenaor.
Ze krijgen een uitgebreide rondleiding en raken pas echt onder de indruk als Arjaon hun de studiezaal laat zien met al die boeken en hij zowaar een paar woordjes Latijn praat en het Griekse abc begint op te zeggen. En ’s avonds om zeven uur zit het hele gezin, uitgezonderd Arjaon, weer in de trein op weg naar huis. Mevrouw Walravens-Hellings te Best zong dit lied voor ons op 21 december 1982.
Een paar zinnen en woordjes heb ik veranderd en geleend van een inzending van Jeanne Keser op de site www.cubra.nl onder de noemer: de feesten en partijen van vroeger. Ook van Elly Olderaan had ik een tekst van dit lied en ook van haar heb ik enkele zinnen/woorden gebruikt.

De bedoeling van dit lied is dat iemand de voorzanger is. De rest van de personen die in ’t refrein genoemd worden, verkleden zich met allerlei idiote hoofddeksels, feestneuzen, gekke brillen enzovoorts. Zij zitten achter een doek zodat niemand ze ziet. Wordt hun naam genoemd bij ’t refrein dan schieten zij plots boven het doek uit, op het eind van ’t refrein het kleinste kind André en nu is het hele ‘gezin’ zichtbaar en zij verdwijnen weer achter ’t doek tot aan het volgende refrein. Dit alles tot grote hilariteit van de feestgangers.

 

 

 

 

Lino: Rolf Janssen.

 

De melodie wordt later toegevoegd.

1.
Ik ging overlest naar ’t simmenaor
Mèn bruur Arjaon bezoeken
Het arme jong zat schier ’n jaor
Te blokken in z’n boeken
Ik nam ’n tram, nam ’n kaart of tien
De conducteur die stond te zien
Hij zei: mar Jan, wa hedde nou
Wie gaot toch allemaol meej met jou?
En ik zei:

Refrein.
Ikke en ons vader, ons moeder
Mèn zuster, bruur en mèn kozijn
Marinus en Tinus, Sjo en Mie van tante Mijn
Suuske en Peerke die gingen zo mar mee
Marieke en Sofieke en de kleine André.

2.
We kwamen aan ’t simmenaor
En werden beleefd ontvangen
En Koos de knecht, die goeie man
Die vroeg naor ons verlangen
Hij zei meneer, hij zei mevrouw
Wie wilde hebben da’k roepen zou
Ik zeg om kort en goed te gaon
Roep dan mar gauw mèn bruur Arjaon
Want hier zèn we allemaol:

Refrein.

3.
Na zowè ’n minuut of tien
Toen kwam de knecht weer binnen
Hij zei: heddem nie gezien
Ik kan ‘m nergens vinden
Mar ik denk dat jullie Arjaon
Meej op wandeling is gegaan
Mar wacht nou nie en haol ze bij
Ze zèn pas aon de Blauwe Kei
En we gingen:

Refrein.

4.
En toen Arjaoneke bij ons was
Na lopen en veul zoeken
Toen bracht hij ons in iedere klas
In studiezaal en bij z’n boeken
Hij zei: mensa, hij zei: mensae
Hij spelde ’t Griekse abc
Hij zei: verstaode gullie dè
En we knikten allemaol mar van jao
We knikten:

Refrein.

5.
En na in ’t bos gewist te zijn
Vol schone beukenlanen
Bracht hij ons op ’t speelterrein
Met schiet- en beugelbanen
Hij zei: wel Jan, hij zei: wel Peer
Toe vat ’n bal en schiet ’n keer
We maken de banen nu waternat
En schoten niks en gooiden lat
En we gooiden:

Refrein.

6.
En ze ha’n ’n schone boerderij
Daor gingen we ’t ok eens bekijken
Wèn schon vèrkens liepen daor
Daor konden we mee prijken
We liepen stallen in en uit
Staken overal ons neus ‘ns in
Die koeien zagen er best uit
Ze knikten met hun stomme snuit.

Refrein.

7.
Mar toen ’t dicht bij zeuven kwaam
Kwam ’t uur van bitter scheiden
Toen ik Arjaonekes handen naam
Toen kreeg ik medelijden
Ik zeg we moeten er vandoor
Om zeuven uur vertrekt ’t spoor
Toen brak mijn hart van stille wee
En we schreiden allemaol mar mee:

Refrein.

8.
Mar ik zei: Arjaon, ’t is vur jouw heil
Dagge hier komt studeren
De weg der wetenschap loopt steil
Mar boven wacht de Here
En kletst vandaag de regen neer
Wel, morgen schijnt de zon alweer
Wees nou mar braaf en schrei mar nie
We komen terug over ’n week of drie.

Refrein.

Ga naar boven