Kupke en Truuke

Dit is een samenspraak tussen twee mensen, man en vrouw, Kupke en Truuke. Mevrouw van Doorn – Loeffen uit Middelrode zong het voor mij in 1981. Ook Corrie Poirters uit Boxtel zong voor mij deze tweespraak. Het notenschrift wordt later toegevoegd.

 

 

 

 

 

 

1.
Wij kommen van ’t durp af, da meugde gerust weten, naar deez’ schon fist
Kupke en Truuke zo zèn wij geheten, da’s altijd zo gewist
En es bij ons ’s avonds den herd uitgekeerd is en ’t werk is klaor
Dan zitten we samen bè ons op ’t stuupke en zeggen we tegen mekaar:

Refrein:
Kupke, Truuke, ik hou zo van ouw
‘k Vijn ’t zo fijn om bij ouw te zijn
Ik zeg ’t oe nou, ik hou zo van ouw
Kupke, Truuke, ik hou zo van ouw.

2.
Wij dorsen het koren en krijgen we blaoren, da’s manikuur
Wa wij niet vergeten is goed er van eten, da is niet duur
We zèn overlaoden met zonne te baden, da hebben we veur
’t Boerenleven da kan ons veul geven van zon en kleur.

Refrein.

3.
Wij praten nie van I love you, of Darling of sweetheart of van amour
Wij gebruiken gin poeierkes, geen stifkes, geen crèmkes, da paast nie vur nen boer
Wij zitten d’r ’s avonds ook nooit nie te gapen al in de bioscoop
Wij vrijen tesamen bij ons in ’t höfke, da is toch zo goeiekoop.

Refrein.

4.
Wij hebben de zaak eens behoorlijk bekeken, ’t is werkelijk fijn
Mar Kupke en Truuke die vijnen zich hier toch wel te klein
Wij wensen u allemaol ene goeie avond en veul plezier
Wij gaon weer naar huis toe, naor ons eige höfke
Want ’t is te druk voor ons hier.

Ga naar boven