Ik weet een molenarinneke

Het lied van de Molenarinne, reeds in de 14de eeuw bekend, leeft in Duitsland nog voort. Een Duitse tekst uit zes strofen, waarvan de eerste vier vijfregelig en de laatste twee zesregeling zijn, komt voor in Bergliederbuchlein uit 1740. Zie hier een navolging van deze tekst, de melodie vond ik in Oude Vlaamse Liederen van J.Fr. Willems, uit 1848.

Luisterbestand: Het molenarinneke.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1.
Ic weets een molenarinne
Een also schone wijf
Rijc God, mocht ic bi haer malen
Mijn coren soude ic haer dragen
Dat ware die wille mijn.

2.
Die molenaer uit den houte quam
Vanden reghen was hi nat
Staet op molenarinneken schone
Maect mi een vierken van houte
Vanden reghen ben ic nat.

3.
Voor di en can ic niet op staen
Sprac daer des molenaers wijf
Ic hebbe desen nacht gemalen
Met enen ruiters cnape
Dat ic so moede ben.

4.
Hebt ghi desen nacht gemalen
Sprac daer die molenaer stout
Den molen sal ic verplaetsen
Dat rat ende daer bi dat water
Dat ghi niet meer malen en cont.

5.
Wilt ghi den molen verplaetsen
Sprac daer des molenaers wijf
Eenen anderen wil ic mi bouwen
Al in die groene weide
Op eenen groenen twyghe
Al op mijn eighen lijf.

6.
Wilt ghi enen anderen bouwen
Sprac daer die molenaer stout
Den molen willig di vercopen
Dat ghelt dat willig verdrincken
In bier, in coelen wyne
Al bi die joncfroukens fijn.

Ga naar boven