Anne Mieke

Uit een schrift van Frans van Weert (1878-1961) uit St.-Oedenrode haalde ik het volgende Annemie-lied. Annemie komt er niet zo goed van af in de coupletjes, het refrein daarentegen is vol lof over haar. De melodie wordt later toegevoegd.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lino: Rolf Janssen.

 

1.
Ik ken een flinke boerenmeid van vijftig jaren oud
Ik heb haar allang gekend, ze is nog niet getrouwd
Het is een flink en net persoon maar ze loopt een beetje mank
Hare adem is niet fris, ge stikt haast van de stank.

Refrein:
Anne Mieke mijn hartediefke
Ik hoor mijn hartje als een hamer slaan
Anne Mieke mijn honingbieke
Zoudt gij met mij door het leven willen gaan?

2.
Haar wangen staan mooi bol en rond, haar kinneke spits en plat
Haar voorhoofd is lang en smal en van boven zeer glad
Twee wratten prijken op haar neus, haar ene oog kijkt scheel
Hare rug gelijkt er wel op een zeer oude kameel.

Refrein.

3.
Als gij mijn Anneke tegen komt, doe mij dan een plezier
En vraag eens of ik haar spreken mag, ik wacht dan morgen hier
Als gij mijn Anneke eens ontmoet, maak haar dan eens blij
Breng haar dan een schone groet, een schone groet van mij.

Refrein.

4.
Mijn Anneke kent toch iedereen, een ieder geniet ervan
Als gij mijn Anneke tegenkomt, waag jij er een oogje an
Al zijn haar haren nog zo rood, zo rood als een garnaal
Mijn Anne Mieke is en blijft mijn levensideaal.

 

Ga naar boven