In die heilige schrifturen

Er is nog een lied over de verloren zoon. Ik noteerde het bij mevrouw Schelle- Habraken in Moergestel in 1977. Ook dit lied verscheen op een los liedblad, nr. 131 dat gedrukt werd in Antwerpen, Gent en Ieper. H. Stalpaert spreekt hierover in zijn bijdrage Repertorium van volksliederen op vliegende bladen, in Volkskunde, 1961.
De beginregel is: In de Heylige Schrifteure,
De melodie: Très adorable bergère,
De titel: Liedeken van de verloren zoon.

Volgt nu de tekst zoals mevrouw Schelle die zong en hierna vergelijken we deze met de tekst op het los liedblad. Uiteraard haalde ik deze zoals gebruikelijk van de Liederenbank. Vergeleken met de originele tekst zingt mevrouw Schelle het hele of het gedeeltelijke couplet:
1, 2, 3, 4, 6, 5, 7, 8 en 9.

Luisterbestand: In de heilige schrifturen.

 

 

 

 

 

1.
In die heilige schrifturen
Daar vindt men een sempel schoon
Hoe dat Christus in figuren
Spreekt van de verloren zoon.

2.
Deze zoon was jonk van jaren
Hij vroeg al zijn geld en goed
Aan de vader met bezwaren
Ziet eens wat de jonkheid doet.

3.
Toen zijn vader hem had gegeven
Toen is hij op reis gegaan
Goud en zilver naar beneden
Met zijn beste kleren aan.

4.
Toen ging hij naar vreemde landen
En hij vergat zijn vaders raad
Schenken, drinken met verlagen
Met personen slecht van staat.

5.
Dag en nacht zo ging hij zwieren
En dronk steeds de koele wijn
Met oneerbaar sneveldieren
Die ’t bederf der jonkheid zijn.

6.
Deze wisten hem zo te strelen
Tot verdoling van zijn geest
Om zijn pralen en juwelen
Om zijn geld het aldermeest.

7.
Deze wisten hem zo te lokken
Dat zijn geld al was verbruikt
Met zijn kleren uitgetrokken
Sloegen ze hem die deuren uit.

8.
Naakt en bloot en koud van leden
Met veel zuchten, pijn en smart
Ging hij bos en veld doortreden
Met een woed’ring in zijn hart.

9.
Van de honger ging hij eten
Bij de varkens aan de trog
Maar die hebben hem gebeten
Want ze hielden het voor bedrog.

10.
Toen ging hij zijn vader nader
En viel hem al zo te voet
En hij sprak uit harte gader
Dat gij mij genade doet.

11.
Laat mij uwe dienstknecht wezen
Minstens uwe minste knecht
Maar de vader uitgelezen
Heeft terstond hem opgericht.

12.
Een vet kalf werd er geslagen
En moest kosten de dood
En met veel muziek in zalen
Volgde een schone maaltijd groot.

Nu de tekst van het originele liedblad met een voorbeeld van een prachtige illustratie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De nu volgende afbeelding van de 10 coupletten haalde ik van de Liederenbank. De tekst is nog niet 100% de originele: in plaats van 10- zijn de volgende strofen 8-regelig.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat nog opvalt bij al deze liedteksten over de verloren zoon is dat er niet gesproken wordt over de tweede en tevens oudste zoon van de vader!
In de bijbel is de rol van deze zoon heel belangrijk. Hij vindt het maar merkwaardig dat zijn jongste broer zo feestelijk onthaald wordt nadat hij terug komt, na op het verkeerde pad te zijn geweest tijdens een losbandig leven. U moet dit fragment uit Lucas maar eens lezen, als u tenminste nog over een Bijbel beschikt!

Ga naar boven