Ons Meierijse durske.

De dorpse mensen, veelal boeren, zetten zich in het begin van de vorige eeuw af tegen niet alleen de stadse manieren, maar ook tegen de stadse mode. In ongeveer 1910 ontstond daarom het volgende lied. Het werd in 1980 door Cor Swanenberg opgetekend uit de mond van Dina Tibosch – Voets uit Berlicum. Zij was toen 90 jaar oud. Jos Swanenberg, de zoon van Cor, wist me te vertellen dat Dina (1890-1984) oorspronkelijk uit Schijndel kwam. Zij was de vrouw van architect Drieske Tibosch (1894-1978), de baas van Swanenberg´s opa Jos de Laat. Riek Tibosch uit Schijndel, de nicht van Dina, vertelde dat Dina vroeger in Wijbosch woonde en dat ze twee broers had: Janus en Toon, beide slager.

In Schijndel is de familie Voets een bekende slagersfamilie met slagerijen in de Hoofdstraat. Dina bracht met de hondenkar vlees rond naar de klanten, waarschijnlijk in en om Schijndel. Dina trouwde met Hendrik (Driekske) Tibosch uit Berlicum, de broer van de in Schijndel zeer bekende Herman Tibosch, vader van Riek.

Ons Meierijse durske.
Met onze volksmuziekgroep Mie Katoen hebben we dit prachtige lied opgenomen voor de LP van Cor en Nelleke Swanenberg. Het werd gezongen door gastzangeres Hetty Verkuilen uit Middelrode. Deze langspeelplaat, ‘De Platte Plaot van Nilluzze en Nellekes’ kwam uit in februari 1980. Ik heb de dialecttekst letterlijk overgenomen van een papiertje dat ik destijds kreeg om het lied in te studeren. Van Jos Swanenberg kreeg ik nog wat uitleg over het dialect, hierbij een paar verklarende woorden:
Durske = meisje
Mènt = meent, denkt
Kóbbus = hoofd
Hisset lillijk mis = zij heeft het lelijk mis
Frommus = vrouwmens, meisje
Gèijre = graag
Gruts = trots, verwaand
Areg = eigenaardig, vreemd
Zééje pèllerien = zijden schouderdoek
Skònder = mooier

Luisterbestand: Ons Meierijse durske.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1.
Ès ons Meierijse durske, mènt ès dè’t ’n juuffrouw is
Mi zónne stadshoewd op d’re kóbbus, nouw dan hisset lillijk mis,
Want zó’n ding paast iedereen niej, ‘ne stadsmins paast ‘nen hoewd
Mar opt köpke van ons grommus sti ’n muts verduujveld goewd,
Stopt ‘m eweg meid èn kopt oew ’n muts
‘kzie toch zó gèire of bende te gruts (2x)

2.
Ès ons Meierijse durske, mènst ès dè’t ’n juuffrouw is
Mi zó’n areg mantelpèkske, nouw mar dan jisset lillijk mis,
‘k Zó me skame rond te sjouwe mi zó’n pop òn m’nen èrrem
Dè geleuft, diej ik go traowe is boerin toew in d’ren dèrrem
bende nouw gek meid of skamd’oew meskien
‘kzie toch zó gèire unne zééje pèllerien (2x)

3.
Ès ons Meierijse durske, mènt ès dè’t in juuffrouw is
Mi zo’n stel goeiekoowpe todde, nouw dan jisset lillijk mis,
Skònder ketting, skònder belle, zaagde nerreges alle véijf
Herre ze niej mer, anders hielde glas en kópperr van oew lijf,
‘kzie toch zó gèiree skón speule van goud
Mak meid ès dègge z’in ere houdt (2x)

Ga naar boven