Het kind van de mijnwerker.

Het kind van de mijnwerker is me in 1981 voorgezongen door mevr. Peters – van Herpen en haar broer Janus, allebei uit Schijndel. Dit lied, uit ca. 1930, komt in veel liedjesschriften voor en op losse liedbladen. Het moet zeer populair geweest zijn.

1.
Daar gaat hij weer, die flinke, stoere werkman
neemt afscheid van zijn jonge vrouw en kind,
‘t Is onder de aarde waar hij dagelijks moet zwoegen
Het brood voor zijn dierbaar gezin.
Ze zijn beangst wanneer hij gaat vertrekken
Doch hunne vreugde is oneindig groot,
Wanneer hij straks zal wederkeren
Behouden uit die mijnen schoot.

Refrein.
Dan luidt de klok verscheidene malen
Het was voor hem toch een bevel,
Om in de diepte neer te dalen
Daar onder in die hel.
Hoort gij niet het klokje luiden
Zo roept het lieve, kleine kind,
Nog eenmaal omhelst hij beide
En snelt dan heen gezwind.

2.
Wanneer de zon daalt in het westen neder
Dan is de taak voor allen weer gedaan,
‘t Mijnwerkerskind staat met verlangen te luisteren
Of zij de klok nog niet hoort slaan.
Hoort zij de klok, dan is ‘t voor haar een teken
Te ijlen dan, zo hard zij kan, naar huis,
Om moedertje van verre toe te roepen
De klok slaat, nu komt vader weer naar huis,

Refrein.
Dan luidt de klok verscheidene malen
Moeder laat haar werk staan,
Moeder, zo roept het kindje
Laat ons papaatje tegen gaan.
Hoort ge niet het klokje luiden
De arme vrouw zakt plots ineen,
Op een baar dragen zijn makkers
Haar man thans huiswaarts heen.

3.
Ziet gij die stoet, gehuld in diepe rouw
Schrijdt langzaam naar ‘t kerkhof heen,
Vervloekte mijn, zo lispelt menig vrouwtje
Wat rampen bracht ge niet en droef geween.
En in die stoet daar loopt een jonge weduwe
Leidt aan haar hand een kind, onschuldig klein,
Dat niet beseft zij weesje is geworden
Haar vadertje voor altijd kwijt te zijn.

Refrein.
Dan luidt de klok verscheidene malen
Ten grave daalt die werkman neer,
Moeder, zo roept het kindje
Komt papaatje nu niet meer.
Hoort gij niet het klokje luiden
Wil papaatje niet meer bij ons zijn,
In ‘n wanhoopskreet was moeders antwoord
O, gij, vervloekte mijn!

Ga naar boven